یکی بود یکی نبود . یکی موند یکی نموند . اون که موند من بودم اون که نموند تو بودی .

 می نویسم ا ز تو ، ا ز سر ا ب

   ا ز پرند ه ، ا ز خد ا ی آ ب

   می نویسم ا ز همیشه خشک

   بر جد ار ه ها ی ا لتها ب

    سهم من ا ز ا ین همیشه ها

    خا مه ا ی و د فتر ی خرا ب

   فکر می کنم .....تو هم  .... عزیز !

   یک گنا ه و ا ین همه عذ ا ب   ؟  

   تو ، همه ، همیشه در سکوت

   من ، همه ، همیشه بی جو ا ب

   ما ند ه د ر طلسم سا یه ها

   سا ل ها ی قحط آ فتا ب 

   با د می بر د ، بیا ، مرا

   د ر حوا لی خد ا بیا ب