یکی بود یکی نبود . یکی موند یکی نموند . اون که موند من بودم اون که نموند تو بودی .

   من د لم می خوا هد خا نه ا ی د ا شته با شم پرد وست

   کنج هر د یوا رش د وستها یم  بنشینند خند ا ن

   هر کسی می خو ا هد

   وا رد خا نه ی پر مهر و صفا یم  بشود

   یک سبد بوی گل سرخ به من هد یه دهد .

   شرط  وا رد  گشتن شستشوی د لها ست

   شرط  آ ن د ا شتن یک د ل بی رنگ و ریا ست 

   بر د ر ش برگ گلی می کو بم

   روی آن با  قلم  سبز بها ر

   می نویسم ا ی یا ر

   خا نه ی د و ستی ما ا ینجا ست 

   تا که سهرا ب نپرسد د گر

   خا نه ی د و ست کجا ست  !!!